اخبار

مصوبه ارشاد درباره تهیه‌کنندگان دخالت بیجاست

مصوبه ارشاد درباره تهیه‌کنندگان دخالت بیجاست

مانی حقیقی مصوبه تازه وزارت ارشاد درباره سخت‌گیری بیشتر برای صدور پروانه ساخت را دخالتی بیجا دانسته است. این کارگردان تصمیم‌گیری دولت در این‌باره را در هر صورت اشتباه می‌داند. او همچنین نامه‌نگاری با مسئولان دولتی را با توجه به نامه مهدی کرم‌پور حرکتی شایسته تقدیر اما بی‌نتیجه خواند.

وزارت ارشاد قوانین‌ سخت‌گیرانه‌تری را برای صدور پروانه ساخت مصوب کرده است. طبق این مصوبه تازه، تهیه‌کنندگان نمی‌توانند بیش از دو فیلم را به‌صورت هم‌زمان تهیه و تولید کنند، همچنین تهیه‌کنندگان تازه‌کار برای تهیه دومین فیلمشان، به شرطی می‌توانند پروانه ساخت بگیرند که فیلم اولشان پروانه نمایش گرفته باشد و البته کارگردان‌هایی می‌توانند فیلم خودشان را تهیه کنند که پیش از آن سه فیلم دارای پروانه ساخت و نمایش در کارنامه کارگردانی‌شان داشته باشند.

مانی حقیقی، کارگردان «یک پذیرایی ساده» در گفت و گو با شرق، درباره این مصوبه این‌طور موضع گرفته است: «اساسا دخالت دولت در فرایند ساخت فیلم‌ها به‌طورکلی اشتباه است. فرقی هم نمی‌کند که قوانین تصویب‌شده، قوانینی آزاد باشند یا قوانینی محدودکننده. به‌طورکلی اینکه من به‌عنوان کارگردان می‌توانم فیلم خودم را تهیه کنم یا نه، یا اینکه تهیه‌کننده‌ای حق دارد چند فیلم هم‌زمان تهیه کند یا نه، به دولت مربوط نیست و تدوین مصوبه‌ای در این‌باره، دخالتی بیجاست. حرفی که می‌زنم، ربطی به این ندارد که مصوبات تازه محدودکننده هستند، چون اگر مصوبه‌ای برعکس این هم تصویب می‌شد، باز من همچنان نظرم همین بود که تصمیم‌گیری این موارد نباید با دولت باشد.»

حقیقی با تایید این‌که از این پس صدور پروانه نمایش سخت‌تر خواهد بود، آن را حربه‌ای برای نظارت بیش از پیش دولت بر فرایند تولید فیلم دانست: «من درک نمی‌کنم که ساخته‌شدن یک فیلم جدید چه ربطی به سرنوشت فیلم قبلی تهیه‌کننده آن دارد. صدور پروانه نمایش در همه دولت‌ها با بی‌برنامگی عجیبی مواجه بوده و حالا با این مصوبات تازه، پیچیدگی قضیه، بیش ‌از پیش می‌شود.»

‌این بازیگر و کارگردان سینما، با توجه به رد شدن برخی فیلم‌نامه در روزهای اخیر و اعتراض برخی سینماگران و همچنین واکنش حبیب ایل‌بیگی معاون نظارت و ارزشیابی سازمان سینمایی در رد این بلاتکلیفی، گفت: «این فصل، فصلی است که فیلم‌سازانی که هدفشان جشنواره فجر است شروع به کار می‌کنند و این موجب ایجاد ترافیکی در پروسه صدور پروانه ساخت می‌شود. این یک نکته آماری است. طبیعی است که در این دوران ترافیک درخواست‌ها برای صدور پروانه ساخت بیشتر می‌شود ولی مسئولان مثل همه ما از این نکته آگاهند و اینکه آماده حل این مسئله نیستند، حاکی از بی‌توجهی آن‌هاست، نه چیزی دیگر.»

حقیقی با بیان این‌که «اصلا نمی‌فهمم چرا باید برای یک تهیه‌کننده خط‌ و نشان کشید که نمی‌تواند هم‌زمان بیش از دو فیلم تولید کند؟» ادامه داد: «این موضوع کاملا به سازوکار و کیفیت کار آن تهیه‌کننده مرتبط است. تهیه‌کننده‌هایی هستند که سیستم گسترده و کارآمدی دارند و می‌توانند در آنِ واحد چهار فیلم با کیفیت , خوب بسازند. چرا باید به این تهیه‌کننده گفته شود اجازه چنین کاری ندارد؟ درعین‌حال تهیه‌کننده‌هایی هم هستند که حتی از به‌سرانجام‌رساندن یک فیلم در سال عاجزند. دلیلی ندارد بگوییم یک تهیه‌کننده نمی‌تواند هم‌زمان بیش از دو فیلم تهیه کند. شاید تصویب این قانون بنا بر این بوده که بعضی تهیه‌کننده‌ها درخواست‌های زیادی برای صدور پروانه ساخت داده‌اند و همه آن‌ها را نساخته‌اند. اما چنین چیزی می‌تواند جریمه دیگری داشته باشد، که مختص همان افراد باشد، نه‌اینکه شامل حال تمامی تهیه‌کنندگان شود!»

او با توجه به این‌که استقبال از سینماها در سال‌های اخیر چندان چشمگیر نبوده است، راه جلب مخاطب را آزادی می‌داند: «وقتی فیلم‌ساز آزادی بیان ندارد و نمی‌تواند آنچه می‌خواهد را با مخاطبش در میان بگذارد و دولت لابیرنت پیچیده‌ای را بین او و مخاطب می‌گذارد، نتیجه همین خالی‌بودن سالن‌هاست. اگر من بتوانم با شفافیت با مخاطبم ارتباط برقرار کنم، آن‌وقت می‌توانم بگویم وظیفه تمام‌وکمال جلب مخاطب برعهده من است و منِ کارگردان مسئول صددرصد خالی‌بودن سالن‌های سینما هستم. اما وقتی دولت قوانین محدودکننده‌ای وضع می‌کند، چنین وضعیتی هیچ عجیب نیست.»

کرم‌پور که به تازگی فیلم‌نامه‌ای از او موفق به گرفتن پروانه ساخت نشده است، نامه‌ای خطاب به حجت‌الله ایوبی نوشته، حقیقی در این‌باره نیز می‌گوید: «نامه کرم‌پور معقول بود ولی به من ثابت شده که این حرف‌ها بی‌فایده است و از مسئولان هیچ دولتی نمی‌توانم انتظار همکاری داشته باشم. وظیفه من این است که خودم را از این وضعیت نجات دهم. بنابراین هرگز فکر نکرده‌ام که با نامه‌نگاری یا دیالوگ بشود کاری کرد. حرف‌های مهدی کرم‌پور را می‌پذیرم و او را بابت نوشتن این نامه ستایش می‌کنم ولی در نهایت گمان می‌کنم کار عبثی است.»